Maintenance Required: Rekabetten Aşka
Maintenance Required, Madelaine Petsch (Charlie) ve Jacob Scipio’nun (Beau) başrollerini paylaştığı, 8 Ekim’de Prime Video’da gösterime giren romantik bir yapım. Yönetmenliğini Lacey Uhlemeyer’in yaptığı filmin yazar koltuğunda Lacey Uhlemeyer, Roo Berry ve Erin Falconer yer alıyor.
Bizlere çerezlik bir aşk hikayesi sunan bu film, izleyiciye iki ayrı hayatı tanıtarak başlıyor. Bir tarafta babasından miras kalan oto tamirhaneyi yaşatan Charlie ve onu her daim destekleyen iki yakın arkadaşı; diğer taraftaysa Charlie’nin karşısına çıkan ve yeni rakipleri olan firmanın sorumlusu Beau bulunuyor.
Charlie, arkadaşlık bağları güçlü, manevi değerlere önem veren bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Tamirhanede birlikte çalıştığı iki arkadaşı da kendisinden çok farklı olmasına rağmen aralarında gerçek bir bağ inşa etmişler. Beau ise iş hayatında her zaman başarılı olmuş, hırslı ve kazanmaya odaklı bir karakter.
Charlie ve Beau’ya baktığımızda birbirlerine zıt iki kişilik oluşturulması, ilişki için bir denge kurmak açısından güzel düşünülmüş. Ancak seçilen oyuncuların uyumuna, partner kimyasına bakıldığında olmayan bir şeyler var bence. Dış görünüş olarak Kiralık Aşk’taki Defne ve Ömer gibi görünmelerine rağmen, Madelaine Petsch’in estetikli görünümü yaratmak istedikleri doğallıkla çelişiyor. Jacob Scipio’nun kameraya attığı çapkın bakışlar da sadece izleyiciye yönelik hareketler olarak kalıyor. Oysa biz izleyiciler, bizimle flört eden bir karakter değil, birbiriyle uyumlu bir çift izlemek istiyoruz. Her ne kadar ilk bakışta bu uyumsuzluk izleyiciyi çok fazla rahatsız etmese de bize sunulan sahneler aralarındaki çekime ikna etmeye yetmiyor.
Diğer aşk filmlerine bakıldığında hep aynı klişelerin etrafında dolaşıldığını görüyoruz. Bu film de konu olarak çok farklı değil ancak hikâyenin başlama şekli ve geliştiği ortam güzel bir farklılık katıyor bence.
Anonim bir uygulamadan tanışan başrollerimiz, birbirlerini görmeden derin bir bağ kuruyorlar. Dışarıdan biri tarafından anlaşıldığını hissetmek, içinde kayboldukları hayat koşturmacasında dinlenebildikleri bir alan yaratıyor. Bunu da kolay kolay başka ilişkilerde yakalayamayan ikiliyi kader karşı karşıya getiriyor. Kim olduklarını bilmeden rakip olan ikili, her şeye rağmen yine de birbirlerine çekiliyorlar.
Gerçek nasıl ortaya çıkacak? Ortaya çıktığında neler olacak? Bunları söyleyip filmin etkisini bozmak istemiyorum. Sadece, kim olduklarını bilmeden bile birbirlerine gerçek kişilikleriyle ilgili söyledikleri sert cümleler, aslında ikisinin de o güne kadar cesaret edip yapamadıkları birçok şeyi değiştirmelerini sağlıyor.
Her iki başrol için de özel arabalar seçilmesi, hem konuyu destekleyen hem de karakterleri birbirleri için ilgi çekici kılan önemli bir detay oluyor. Ayrıca klasik araba sergilerini de filme dâhil etmeleri, filmi zenginleştiren önemli bir unsur oluyor. Özellikle vintage arabalara ilgi duyanların daha da keyifle izleyeceğine eminim.
Biraz da kullanılan mekânlardan bahsetmek istiyorum çünkü özellikle Charlie’nin tamirhanesi için oluşturdukları alan, bizleri gerçekten de onun dünyasına sokuyor. Filmdeki duygusal sahneler her ne kadar yüzeysel işlenmiş olsa da o tamirhane ortamı, bizi Charlie’nin dünyasına kolaylıkla dâhil ediyor. Bu sayede karakterle daha sıcak bir bağ kuruyoruz. Ayrıca Charlie, tamirhanede giydiği tulumlar sayesinde mekânla güzel bir bütünlük sağlıyor.
Özellikle dış çekimlerde geniş açılardan gösterilen mekânların özenle seçilmiş olması, seyir zevkini artırıyor. Son zamanlarda izlediğim filmlerde drone ile geniş açıdan alınan görüntülere sık rastlıyorum. Bu açıdan yönetmenlerin seçtikleri mekânların albenisini artırmada başarılı olduğunu söylemeliyim.
Filmle ilgili son bir şey söyleyecek olursam:
Aile bağları, arkadaşlıklar, hırslar ve hisler üzerine kurulan bu film, size hepsinden biraz tattırmayı vaat ediyor. Bir pazar akşamı kanepenizde otururken, dinamik müzikleriyle modunuzu yükseltecek, sizi yormadan izleyebileceğiniz çerezlik bir film arıyorsanız şimdiden iyi seyirler dilerim.
