Tron: Legacy – Devrim Yaratan Bir Bilim Kurgu Klasiğinin Devamı
Tron’un ikinci bölümüne hoş geldiniz. Hatırlarsanız, 1982 yapımı Tron filmini yazmış ve Tron filminin görselliği, estetiği ve senaryosuyla sinemada çığır açtığını söylemiştim. Şimdi ise bundan 28 yıl sonra, serinin ikinci filmi Tron: Legacy geldi. Bu filmin başrolünde, ilk filminde de rol alan Jeff Bridges olmak üzere Garrett Hedlund, Olivia Wilde ve Michael Sheen’in de başrollerinde yer aldığı filmin yönetmeni Joseph Kosinski. Tron: Legacy, son yıllarda Top Gun: Maverick (2022) ve F1: The Movie (2025) filmleriyle adından sıkça söz ettiren Joseph Kosinski’nin yönettiği ilk film.
Sam Flynn’in 20 yıl önce kaybolan babasını bulma çabasını ve bununla birlikte insanlıkla olan mücadelesini anlatan bu film, 28 Ocak 2011 tarihinde UIP dağıtımıyla Disney tarafından vizyona girmişti. Gelin size daha sert, daha karanlık olan bu yeni hikâyeyi anlatayım.
Tron: Legacy – Devrim Yaratan Bir Bilim Kurgu Klasiğinin Devamı
İlk filmin üzerinden yedi yıl geçti. Film, Kevin Flynn’in oğlu Sam Flynn’e Tron’un hikâyesinden bahsetmesiyle başlıyor. İlk filmde yaşananları, Kevin’ın Sam’e gösterdiği oyuncaklar eşliğinde anlatıyor. Kevin’ın Sam ile olan sohbetinden sonra, Kevin bir “iş” için ailesini bırakıyor. Filmdeki haberlerde ise Kevin’ın kaybolduğunu öğreniyoruz. Aradan 20 yıl sonra Sam, Alan’ın vasıtasıyla babasından bir çağrı alıyor ve Kevin’ın eski oyun salonuna giderek bir lazer yardımıyla bir bilgisayar sisteminin içine giriyor. Tabii bilgisayar sisteminin içine girmesi kadar, sistemden çıkması hiç kolay değil. Çünkü bu filmde, babasının yarattığı bir alter ego olan Clu’yla da baş etmesi gerekiyor.
Tron: Legacy, bilgisayarı ve sistemi merkeze alarak bizi bir kez daha kötülüklerle ve dünyayı kurtarma mücadelesiyle baş başa bırakıyor. Oyunlardan programa, kötüye dönüşen insanlıktan teknolojinin yol açtığı yıkıma kadar hızlı tempolu sahneleriyle tam bir aksiyon bombası olmayı başarıyor. Ama bunların yanında bu film bize baba-oğul bağlılığını, tutsak olan sevdiklerimizi ve dünyayı kurtarma üzerine de düşündürüyor. Ancak bu sefer, daha karanlık, daha ilginç ve daha modern bir dille. Dahası, tüm bu sahneleri ve anlatımını IMAX kamerasıyla pekiştiriyor. Görsellikten birazdan bahsedeceğim ama şimdiden görsel açıdan filmi başarılı bulduğumu söyleyerek başlayayım.
Tüm bunların yanında senaryosu ne çok kötü ne de çok iyi. Çünkü bu filmde olanlar ilk filmle neredeyse aynı. Fakat belli bir sürenin sonunda Sam’in arayışı, Kevin’ın yardımı ve Kevin’ın kötülükle yoğrulan alter egosu Clu’nun türlü tuzaklarıyla film bir tık daha güzelleşmeye başlıyor. Dolayısıyla filmin senaryosunun mükemmel olmasını beklemeyin; fakat yine de kötü olmayacak kadar da güzel bir film, özellikle de filmin sonlarına doğru yaşananları göz önünde bulundurursak.
Tron: Legacy: Devrim Yaratan Bir Bilim Kurgu Klasiğinin Devamı
Şimdi, filmin vitamini olan görselliğe geçiyorum izninizle. Filmin görselliği, ilk filmden bile daha karanlık. O ilk filmdeki oyunvari (kübozma tarzı) sahnelerden eser yok. Bu filmdeki maçlar, binalar, şehir gibi mekânlar ve olaylar oldukça gerçekçi bir şekilde çizilmiş. Filmde IMAX kamerasıyla çekilmiş sahneler, serinin ruhuna sadık kalmakla kalmamış, aynı zamanda onu daha da ileri taşımış. Bir de tabii bu filmdeki dövüş ve aksiyon sahnelerini de göz önünde bulunduralım ki, onlar da son derece ilgi çekici görünüyor. Görsel açıdan film tam bir roller coaster treni gibi.
Müzikleri ve ses tasarımı da filmin enerjisini artırıyor. Fransız elektronik müzik grubu Daft Punk’ın bitmeyen temposu ve zaman zaman yavaşlayan melodileri, filmi daha da güzelleştiriyor. Kendi adıma konuşmak gerekirse, Daft Punk’ın bu filmdeki müziklerini çok beğendim. Ses efektleri de müzikler kadar etkileyici olmasa da, sizi yolculuktan koparmıyor.
Tron: Legacy: Devrim Yaratan Bir Bilim Kurgu Klasiğinin Devamı
İlk filmde karşımıza çıkan Jeff Bridges, hem Kevin Flynn’i hem de Clu’yu canlandırarak iki farklı benliğe farklı bir yorum katmış. Jeff Bridges performansıyla bir yandan babayı ve sevgiyi temsil ederken, diğer yandan yarattığı alter egonun gitgide kötüleşmesini oldukça iyi yansıtmış. Castor rolünü canlandıran Michael Sheen de o çılgın hallerini gayet iyi vermiş. Peki ya diğer oyuncular? Garrett Hedlund daha sonra başka filmlerde de karşımıza çıkıyor ama bu filmde Kevin’ın oğlu olarak beni pek etkilemedi. Olivia Wilde’ı ise bu filmden sonra daha çok duyar olduk ama burada onun performansını da çok başarılı bulmadım.
Neyse, uzun lafın kısası Tron: Legacy, ilk filminin üzerine bir tık daha bir şeyler ekleyen; Jeff Bridges’in oyunculuğu, görselliği ve müzikleriyle filmi bir adım yukarı taşıyan bir yapım. Bunlar olmasaydı, bu filmi belki de çok beğenemezdim. Her neyse, hazır bu cuma Tron: Ares vizyona giriyorken, bu filmi de seyredin derim. Tron sevenler, bu filmi izlemekten pişman olmayacaktır.
Puan: 3/5
