Hokum: Bir Sanat Dalı Olarak Jumpscare
2020’de ilk uzun metrajı “Caveat” ile sinemaya giriş yapıp 2024 yılında yönetmenlik koltuğunda oturduğu “Oddity” filmiyle korku filmi severler arasında adını duyuran yönetmen Damian McCarthy’nin yeni filmi “Hokum”un vizyona girmesiyle birlikte izleme fırsatı buldum ve sizlerle üzerine konuşmak istiyorum.
Yine Korku Sineması, Yine Geçmişin Hayaletleri
Hokum, merkezine oldukça kaba, karamsar ama bir o kadar da başarılı bir yazar olan Ohm Bauman’ın ailesinin küllerini serpmek için gittiği İrlanda’da başından geçen korkutucu olayları alıyor. Tabii ki özellikle modern korku sinemasının işlemekten bıkmadığı aile ve travmaları yine merkezimizde. Özellikle Hereditary’den beri (ki çok iyi bir filmdir) yaygınlaşan ailenin başından geçen travmatik olay ve onun etrafında dönen olaylar silsileleri bana cidden kabak tadı vermeye başlamıştı. Bu filmin de başlangıçta verdiği “Ben bir elevated horror filmi olabilirim.” sinyalleri bana göz devirtse de filmin, artık çoğu zaman yapıldığı gibi korku kılığına girmiş bir dram değil de gerçekten saf bir korku filmi yolu izlemiş olması takdirimi kazandı.
Hokum: Bir Sanat Dalı Olarak Jumpscare
Bir Sanat Dalı Olarak Jumpscare
Dürüst olmam gerekirse ben jumpscare’leri sevmem. Özellikle gece kalkan karakterin yan odada ses duyup orada bir yaratık tarafından korkutulduğu jumpscare’lerden nefret ederim. Ve Hokum ile ilgili en büyük çekincelerimden birisi de tamamen sırtını ucuz jumpscare’lere dayayan, yazılar akmaya başladıktan sonra herhangi bir etkisi kalmayacak bir korku filmi olmasıydı. Ve bu film beni şaşırtmayı başardı. Filmdeki jumpscare’ler altyapılarıyla çok iyi kurulmuş, cidden iyi düşünülmüşler. Ve Hokum o kadar gergin bir film ki, jumpscare’lerden nefret eden ben “Artık jumpscare çıksa da biraz sinirlerimiz rahatlasa.” derken buldum kendimi.
Hokum’u Bu Kadar Gergin Yapan Ne?
Hokum, atmosfer yaratımı açısından kusursuz bir iş yapıyor. Siz de Ohm’la birlikte İrlanda’da tanımadığınız ve sizi rahatsız eden o ortamdasınız ve karakter kadar huzursuz hissediyorsunuz. Çünkü film, build-up’ını yaparken acımasız olmaktan, kasvetli olmaktan hiç korkmuyor. Her an her şeyin olabileceğini biliyorsunuz. İlk sahneden itibaren filmin çoğu gişe korkusunun aksine merhametsiz bir dünyada geçtiğini hissettiriyor Damian McCarthy. Bir de bunun yanına, filmin asıl şapka çıkarılması gereken kısmı olan o muhteşem ses tasarımı girince film tırnak yedirecek seviyeye ulaşıyor. Korku sinemasında bana göre en kilit ögelerden olan ses tasarımı, bu filmde arşa çıkmış. Her saniye izlenilme hissiyatını seyirciye bence çok iyi vermişler. Müzikler de duydukça tüyler ürpertecek cinsten. Bu alanda bana göre en son rakibi 12 sene önce çıkmış olan “Sinister”.
Hokum: Bir Sanat Dalı Olarak Jumpscare
Ohm, Uzun Zaman Sonra Kanlı Canlı Bir Karakter
Filmimizin başrolü huysuz Ohm Bauman, ilk bakışta nefret edilesi bir karakter gibi. Herkesle arası kötü, kendini beğenmiş, bencil ve sefil bir adam. Ama filmin ilk saniyesinden itibaren, Ohm’un da bu kişi olmak istemediğini ve bununla savaştığını görmek bence karakteri daha kolay bağdaştırılabilir hale getiriyor. Bana kalırsa, dışarıdaki şeytanlarla savaşan kusursuz karakterlerdense öncelikle içindeki şeytanı yenmesi gereken kusurlu karakterler her zaman daha ilgi çekici ama maalesef ki özellikle ana akımda rastlaması zor.
Tabii Ohm Bauman’ı yücelten Damian McCarthy’nin yazımının yanında son zamanlarda özellikle Severance ile yükselişe geçen Adam Scott’ın gösterişsiz ama bir o kadar da kusurdan uzak oyunculuğu. Ohm, Adam Scott tarafından canlandırılmıyor; Adam Scott, Ohm’un kendi bedeninde kaybolmasına izin veriyor. Scott’ın şahane oyunculuğu sayesinde Ohm da yaşayan bir figür haline geliyor. Gerçi sadece Adam Scott’ı övmek olmaz, çoğu korku filminde olanın aksine filmdeki her karakter çok iyi oynanmış, bir kişi bile zayıf halka olmamış.
Hokum: Bir Sanat Dalı Olarak Jumpscare
Uzun lafın kısası, Hokum bazı noktalarda kaçamasa da bana kalırsa özlenen korku filmi tadını verebilmiş ve vaat ettiği şeyi fazlasıyla yapan bir film olmuş. Korku severlere öneririm.
Puan: 8/10
