Straw: Bekar Bir Annenin Kırılma Noktası
6 Haziran’da Netflix platformunda yayına giren Straw filmi, bizlere bir annenin evladına olan bağlılığını ve ona olan sevgisinin ne kadar derin olduğunu gösteriyor. Tyler Perry’nin yönetmen koltuğunda oturduğu filmde, diğer yapımlarında olduğu gibi siyahi oyuncuların baskın olduğu bir dünya sunulmuştu. Bu da bize diğer yapımlarıyla bağ kurmamızı sağlıyor bence. Film, 1 saat 47 dakika olarak bizlere sunulmuş. Bence ilk bakışta bile süresi bakımından izlenebilecek bir film.
Filmde yukarıda da bahsetmiş olduğum gibi hem başrol oyuncu olarak hem de yan karakterler siyahi oyunculardan seçilmiş. Başrol olarak karşımıza Janiyah Wiltkinson rolüyle Taraji Penda Henson çıkıyor. Kendisini Person of Interest ve Erkekler Ne İster? adlı yapımlardan tanıyanlar olacaktır. Oyuncu kadrosunda kendisini Dedektif Reymond olarak gördüğümüz, asıl mesleği şarkıcılık olan Teyana Taylor’ı görüyoruz. Açıkçası kendisini ilk kez izliyorum. Nichole olarak kendisini izlediğimiz Sherri Shepherd var bir de oyuncu kadromuzda. Yan karakterler olarak da Ashley Versher, Shalèt Monique ve Sinbad’ı söyleyebiliriz.

Straw konusu itibarıyla bana Netflix’in bir diğer yapımı olan Fractured adlı filmini anımsattı. Aralarındaki benzerlik oldukça fazla diyebilirim. Straw filmini beğenenler Fractured adlı yapımı da izleyebilirler.
Peki, konusu ne bu filmin? 42 yaşındaki Janiyah, bekar bir anne olarak hem kendi yaşamına hem de doğumundan itibaren birçok hastalıkla savaşan kızına daha iyi bir hayat sunabilmek için iki işte birden çalışmaktadır. Bir gün içinde başına gelen olaylardan dolayı kendisini içinde bulunmak istemediği bir durumda bulur. Kendisini bu durumda bulmasının sebebi olarak bardağı taşıran son damla aslında başka bir olaydır.
Straw bizlere Janiyah’ın dünyasını yansıtırken aynı zamanda, yaşadığımız dünyada var olan insanlığın da bir incelemesini sunuyor. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen kızı için verdiği hayat mücadelesini gözler önüne seriyor. Filmde Janiyah’nın yaşadığı çaresizlik duygusunu içten bir şekilde hissedebilmeniz mümkün. Kendi dünyasındaki zorlukların yansıtılması gayet başarılı bir şekilde gerçekleşmiş. Oyunculuk bakımından Taraji Penda Henson gerçekten güzel bir iş çıkarmış.
Sherri Shepherd’ın bir yan karakter olarak canlandırdığı Nichole karakteri de oldukça iyiydi. Kendi dünyasını bizlere yansıtması ve onu korumaya çalışırken sunduğu duygusallık ve anlatım, biraz da insan olarak bizleri diğerlerinden ayıran bir yönümüz olduğunu göz önüne sermeye çalışır gibiydi.
Genel olarak oyunculuklara değinirsek; gerçekten güzel bir akışta sunulan oyunculuklar olduğunu düşünüyorum. Abartıdan ve fazla çabadan uzak olan oyunculukla, sanki bizlere gerçek bir olayı yansıtan bir durum olarak sunulmuştu film. Bu yönden film boyunca küçük pürüzler dışında – FBI ajanları gibi vs. – beni irite eden bir kısım olmadı. Özellikle neredeyse bütün oyuncuların siyahi kökenli olması, sanki onların dünyasındaki bir kapıyı aralıyormuşuz gibi bir yapı sunuyordu.

Teknik açıdan bakıldığında filmdeki geçişlerin ve yaratılan atmosferlerin oldukça başarıyla gerçekleştirildiğini söyleyebilirim. Filmde kullanılan renk paletlerinin de filmdeki dramatik ve karmaşık duruma oldukça yardımcı olduğunu söylemek gerek.
Hayatımızda sevdiğimiz bir insanı kaybetmenin bizler için ne kadar travmatik bir boyuta ulaşabileceğini gösteren Straw, çaresizlik durumundaki insanların çevrelerinden gördükleri davranışların ve insaniyetin hangi boyuta ulaşabileceğini gözler önüne sermiş. Filmin Türkçeye çevrilmiş ismi Son Damla olarak geçiyor. Bir insanın bir günde yaşayabileceklerinin bir sınırı olmadığını ve bardağı taşıracak son damlanın hangi raddede geleceğini hiç kestiremeyeceğimizi gösteriyor.
Genel olarak özetlemek gerekirse; Straw, güzel oyunculukların sunulduğu, iyi bir akışta sunulan bir film olmuş. Son kısımdaki spoiler’dan bahsetmek istemedim açıkçası çünkü tüm film orada çözülüyor. Bu sebeple kendinizi akışa bırakarak bekar bir annenin hayatının bir gününü izlemeniz gerekiyor. Tüm insani duyguların iyi ve kötü versiyonlarını görebileceğiniz bir yapım. İzlemenizi tavsiye ediyor, iyi seyirler diliyorum. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere…