Other Mommy: Üç Kuşağın Gölgesinde Boğulan Bir Korku
Yapımcılığını korku sinemasının usta ismi James Wan’ın üstlendiği Other Mommy, başrolünde Jessica Chastain‘i ağırlayan bir korku filmi. İsimlerin ağırlığı yüksek bir beklenti yaratıyor. Ne var ki izlerken aklımdan çıkmayan bir his vardı: Bu film, elindeki en değerli malzemeyi gürültüyle gömüyor.
Other Mommy: Üç Kuşağın Gölgesinde Boğulan Bir Korku
Kana Boğulan Bir Anlatı
Filmle ilgili en büyük sorunum, dozunu kaçıran kanlı sahneler. Hikâye, yerini neredeyse durmadan vıcık vıcık bir dehşete bırakıyor. Rahatsız edici görüntüler ilk başta ürkütücü bir etki yaratsa da tekrarlandıkça sarsıcılığını yitiriyor ve bir süre sonra yalnızca mide bulandıran bir fona dönüşüyor. Korku, en çok sezdirdiğinde ürkütür. Oysa Other Mommy, her tehdidi ekrana boca etmeyi tercih ederek bu inceliği baştan harcıyor. Eleştirmenlerin çoğunun da altını çizdiği üzere, filmin sessiz ve gergin anları, bu kanlı taşkınlıktan çok daha etkili olabilirdi.
Göze Sokulan “Diğer Anne”
İkinci büyük zaafı, özel efektlerle yaratılan “diğer anne” figürünün sürekli ortalıkta dolaşması. Bu varlık, sahneye çıkar çıkmaz dijital bir canavara dönüşüyor ve neredeyse hiç gizlenmiyor. Oysa bir ikizin, bir taklidin asıl dehşeti belirsizlikte saklıdır. Hangisi gerçek anne, hangisi değil sorusu seyirciyi diken üstünde tutabilecekken film bu gerilimi daha ilk anda tüketiyor. Varlığı bu kadar görünür kılmak, filmin güven ve yalan üzerine kurduğu temayı da zayıflatıyor. Bir efekt gösterisi uğruna, hikâyenin en sinsi kozu feda edilmiş.
Other Mommy: Üç Kuşağın Gölgesinde Boğulan Bir Korku
Üç Kuşağın Sıcak Bağı
Filmin beni asıl içine çeken yanı, anneanne, anne ve kız arasındaki bağdı. Grandma Ruth, Ursula ve küçük Bela arasında kurulan üç kuşaklık ilişki, hikâyenin en samimi ve en kıymetli damarı. Bu kadınların birbirini koruma içgüdüsü, aralarındaki görünmez sevgi zinciri, korku unsurlarından çok daha fazla duygulandırdı beni. Bir annenin kızı için her şeyi göze alması, bu sevginin bir önceki kuşaktan devralınmış olması, filme sahici bir kalp kazandırıyor. Keşke yapım, bu sıcaklığı merkezine alma cesaretini gösterebilseydi.
Daddo’nun Hakkını Vermek
Bu samimi çekirdeğin bir diğer önemli parçası da Bela’nın babası Daddo. Kızına beslediği koşulsuz sevgi ve ona en başından inanması, filmin en içten anlarını kuruyor. Çoğu korku filminde ebeveynler çocuğun gördüklerine kuşkuyla yaklaşırken Daddo, kızının yanında durmayı seçiyor. Baba ile kız arasındaki bu güven, hem dokunaklı hem de hikâyenin gidişatına trajik bir ağırlık katıyor. Daddo’nun varlığı, üç kuşaklık kadın bağının etrafına sıcak bir koruma halkası örüyor ve filmin duygusal dünyasını zenginleştiriyor.
Other Mommy: Üç Kuşağın Gölgesinde Boğulan Bir Korku
Chastain’in Çabası
Jessica Chastain, elindeki malzemeyi sırtlamak için elinden geleni yapıyor. Hem koruyucu anneyi hem de onun karanlık yansımasını canlandırırken gösterdiği çaba takdire değer. Ne var ki senaryo, bu çift rolün sunduğu olanakları yeterince değerlendirmiyor. Küçük Bela rolündeki Arabella Olivia Clark da beklenmedik bir olgunluk sergiliyor ve baba rolündeki oyuncuyla kurduğu ilişki dokunaklı anlar yaratıyor. Oyuncuların emeği ortada, ancak film bu emeği taşıyacak sağlamlıkta bir zemin sunmuyor.
Sonuç
Other Mommy, güçlü bir kadrosu ve değerli bir duygusal çekirdeği olmasına rağmen, aşırıya kaçan kanlı sahneleri ve sürekli göze sokulan dijital canavarıyla beni yordu. Genel eleştirmen kanısı da bu yönde ağır bastı; film olumsuz yorumların odağında kaldı. Benim için filmi kurtaran tek şey, üç kuşak arasındaki o sıcak ve sahici bağdı. Korku sinemasının incelikli örneklerini arayanların bu yapımda aradıklarını bulması zor. Yine de o aile bağının gücü, filmi tümüyle unutulur olmaktan alıkoyuyor.
