Emir Can İğrek: Harbiye’de Felekten Bi’ Gece
Emir Can İğrek, dün akşam Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu’nda 8. Harbiye konserini yine sold out bir geceyle gerçekleştirdi.
26 Haziran 2026’da yayımladığı yeni albümü Fiyakalı ile müzikseverlerle buluşan İğrek, Teoman, Dedublüman, Tuana Yılmaz ve MLISA gibi isimlerle yaptığı iş birlikleriyle albümü zenginleştirirken bir yandan dinleyicisini duygulandıran, bir yandan da “Jandarmalar Gelene Kadar” gibi şarkılarıyla hareketlendiren bir albüme imza attı.
2022’den beri her yaz Emir Can İğrek’in Harbiye konserine giden bir dinleyici olarak, son dört yıldır yaz geldiğinde Harbiye için ayrı bir heyecan duyuyorum. Çünkü İğrek ve ekibi her sene yalnızca şarkılardan oluşan bir konser değil; farklı sahne tasarımları, konukları, sürprizleri ve seyirciyle kurduğu iletişimle bir önceki yılın üzerine yeni bir şey koymayı başarıyor. Dün akşam da tam olarak böyle bir geceydi.
Yeni albümden “Geçmiş Geçmişte” ile geceye başlayan İğrek, kariyerinin ilk yıllarından bugüne uzanan en sevilen şarkılarını bir araya getirdiği setlist’i ve gecenin sürprizleriyle Harbiye’yi bir kez daha unutulmaz gecelerinden biriyle buluşturdu.
Gecenin ilk konuğu M Lisa oldu. Yeni albümde birlikte seslendirdikleri “Sen Bi’ Belasın” ile sahneyi paylaşan ikili, ardından M Lisa’nın “Salına Salına”sı ile Emir Can İğrek’in “Kafa Tatili”ni bir araya getirdikleri mashup ile seyirciye beklenmedik ve eğlenceli bir sürpriz yaptı. İki şarkının enerjisinin birleştiği bu an, gecenin ilk büyük hareketlenmelerinden biri oldu.
Gece devam ederken hiç tahmin edemeyeceğimiz bir başka konukla daha buluştuk: Başar Keklik. İğrek’in sahneye davet ettiği Başar Keklik ile birlikte Başar’ın şarkısı “Biz Ayrıldık Müjgan, Bilmiyorlar”, seyircilerden gelen yoğun istek üzerine iki kez seslendirildi.
Başar’ın ilk Harbiye deneyimini, ona bu sahneyi açmak isteyen ve yeteneğine inanan bir sanatçının yanında yaşaması gecenin en güzel detaylarından biriydi. İğrek, Başar’ın yetenekli olduğunu ve onun da Harbiye’yi deneyimlemesini istediği için kendisini konuk ettiğini söylerken, Başar’ın da ilerleyen yıllarda kendi Harbiye konserlerini gerçekleştirmesini görmek istediğini dile getirdi.
Emir Can İğrek’in kendi sözleri ve besteleriyle, neredeyse on yıla yaklaşan profesyonel kariyerinde elde ettiği başarı düşünüldüğünde, bugün kendi sahnesini başka müzisyenlere açması ayrıca kıymetli. Kendi yolunu açarken başka yeteneklerin de duyulmasına alan yaratması, İğrek’in müziğe bakışını gösteren ince ve güzel bir detay. Umarım önümüzdeki yıllarda onun desteğiyle daha fazla yeni sesin kendi başlangıçlarını yaptığını görürüz.
Seyirciyle kurduğu iletişim ise gecenin başından sonuna kadar hiç kesilmedi. Görebildiği pankartları okumaya, dinleyicilerine teşekkür etmeye ve onların heyecanına ortak olmaya devam eden İğrek, “Jandarmalar Gelene Kadar” sırasında Harbiye tribünlerine inerek seyircilerin arasına karıştı, onlarla selamlaşıp gecenin enerjisini tribünlere taşıdı. Kendisi için hazırlanan maket Emir Can’la fotoğraf çektirmek istemesi de Harbiye’de yüzlerde tebessüm bırakan anlardan biriydi.
İkinci yarıya albüme adını veren “Fiyakalı” ile başlayan gecede, sıra son konuğa geldiğinde sahneye Tuana Yılmaz çıktı. İğrek ve Yılmaz, yeni albümde birlikte düzenleyip seslendirdikleri “Duyuyor musun?” şarkısını Harbiye sahnesinde Nesibe’yi anarak söyledi.
İğrek’in 2023 yılında 6 Şubat depremlerinde hayatını kaybeden dinleyicisi Nesibe için yazdığı bu şarkı, hikâyesiyle gecenin en duygusal anlarından birini yaşattı.
Dün gecenin benim için en özel detaylarından biri de yıllardır sahnede gördüğümüz beyaz gitarın bu kez yerinde durmasıydı. İğrek, gitarının bozulduğunu ve bu nedenle kullanamayacağını söylerken, “Yeri hep burada olacak” diyerek gitarın sahnenin bir köşesinde duracağını söyledi. Dört yıldır Harbiye’de onu o gitarla izleyen biri olarak, o köşedeki gitar bile aslında yıllar içinde bu konserlerin ne kadar tanıdık ve özel bir yere dönüştüğünü hatırlattı.
Emir Can İğrek: Harbiye’de Felekten Bi’ Gece
Ve beklenen an…
Gecenin kapanışında Harbiye artık tamamen bir partiye dönüşmüştü. “Çağır” ile ayağa kalktık, “Silahım Yok” ile coştuk. “Akşamcı”nın “yüklen” komutuyla zıpladık, “Beyaz” eşliğinde “Düşe kalka büyüyorum işte” dedik. Hayatın karşımıza çıkarabileceği her ihtimali bir geceliğine kabullenip, Emir Can İğrek Harbiyesi’nin tadını çıkardık.
Yapay zekâ üretimi şarkıların müziğin geleceğini tartışmaya açtığı, yüksek bilet fiyatlarına rağmen playback performansların hâlâ karşımıza çıktığı bir dönemde Emir Can İğrek, en başından beri elindeki gitarıyla, kendi sözleri ve besteleriyle yürüdüğü yoldan vazgeçmiyor.
Yıllardır kendisini o sahnelerde buluşturan seyircinin desteğini de unutmadan, müziğini ve sahnesini bu bağın üzerine kurmaya devam ediyor. Uzun zamandır bu konserleri takip eden biri olarak benim için değişmeyen en önemli şey de tam olarak bu: Her Harbiye’nin sonunda, bir sonraki yazı merak ettirecek yeni bir anı bırakması.
Sekiz Harbiye konseri, sayısız şarkı, yıllar içinde büyüyen bir dinleyici kitlesi… Ve artık elinde olmasa da sahnenin bir köşesinde yeri hâlâ belli olan o beyaz gitar.
Emir Can İğrek bugün yalnızca kendi şarkılarını söyleyen ve Harbiye’yi dolduran bir sanatçı değil; yıllar içinde kendi kitlesini büyütmüş, sahnesini farklı hikâyelere açmış ve müziğe başladığı noktadan bugüne kendi çizgisini koruyarak gelmiş bir isim.
Belki de bu yüzden, dört yıldır her yaz aynı sahneye dönüp baktığımızda yalnızca bir konser daha izlemiyoruz. Emir Can İğrek’in müziğinin, dinleyicisiyle birlikte büyüyen hikâyesine bir bölüm daha ekliyoruz.
Ve dün gece, o bölümün adı gerçekten “Harbiye’de Felekten Bi’ Gece” oldu.
Fotoğraf: Ezgi Adanır
