Spider-Noir: 1930’ların Dedektif Spider’ı
Uzun bir süredir küçük ve sade hikâyelerden uzaklaşıp tamamen dünyayı kurtarma boyutuna geçen süper kahraman evrenlerinin aksine, ben bu tarz daha küçük ama etkileyici hikâyeler izlemeyi her zaman tercih ederim. Marvel tarafına bakacak olursak Daredevil, The Punisher, Moon Knight ve daha birçoğu… Şimdi aralarına yeni bir dizi daha eklendi: Spider-Noir. Açıkçası, uzun zamandır izlediğim süper kahraman dizileri arasında (Daredevil hariç) en beğendiğim yapım oldu. Gelin nedenlerini konuşalım.
Dizinin Konusu
Dizinin ana kahramanı bildiğimiz genç ve neşeli Spider-Man değil. Hatta adı Spider-Man bile değil: Ben Reilly. Lakabı da The Spider, yani Örümcek. Sevdiği kadını kaybetmiş, hayattan yorulmuş bir dedektif olarak hayatına devam eden Ben, yerel mafya lideri Silvermane’e yapılan suikast girişimiyle olayların içine istemeyerek de olsa çekiliyor.
Geçmişiyle bağlantılı süper güçlü insanların da bu mafyayla ilişkisi olması, onu mecburen eski süper kahramanlık günlerine döndürüyor. Spider, bir yandan dedektif olarak olayları çözmeye diğer yandan da süper güçlü kötüleri durdurmaya çalışıyor.
Spider-Noir
Atmosfer ve Nicolas Cage
Dizinin ilk 4 bölümünü renkli, kalan 4 bölümünü ise siyah beyaz izleyen biri olarak, eğer diziyi hâlâ izlemediyseniz siyah beyaz izlemenizi tavsiye ederim. Dizinin siyah beyaz formata uygun çekilmesi sebebiyle, renklendirme noktasında hatalar olduğunu, bunun gözü yorduğunu ve bir şeylerin yanlış olduğu hissini verdiğini söylemem lazım.
Süper kahraman yapımlarının o renkli havasından artık bunalmış biri olarak, Spider-Noir beni oldukça tatmin etti. Noir tema sadece görsel olarak kullanılmamış, hikâyeye de entegre edilmiş. Ortamlar, müzikler, ışıklar ve gölgeler; hepsi dizinin noir temasına hizmet edecek şekilde tasarlanmış. Bütün bunlar başarılı bir şekilde uygulandıktan sonra geriye tek bir konu kalıyor: oyunculuklar.
Oyunculuklardan bahsederken tabii ki değineceğimiz ilk kişi Nicolas Cage. “Into the Spider-Verse” filmindeki seslendirmesinden sonra bu kez Spider karakterine kanlı canlı hayat verecek olması, biz izleyiciler için heyecan verici bir beklenti yaratsa da kendisi için biraz riskliydi. Kariyerinin bu noktasında, son filmlerini de ele aldığımızda The Spider karakterini canlandırmak onun için büyük bir meydan okumaydı. Cage, bu meydan okumanın altından da harika bir şekilde kalkmış. Belki de bu diziyle birlikte kariyerinin tekrar yükselişe geçtiğini görebiliriz.
Nicolas Cage, yaşadığı kayıplardan sonra kahramanlığı bırakan Ben Reilly’nin hem acı dolu hem de kendini mizah yoluyla savunan kişiliğini çok iyi bir performansla bizlere aktarıyor.
Yan rollerde Brendan Gleeson’ı Silvermane olarak izlemek de oldukça keyifliydi. Karakter, klasik bir kötü adam olmaktan ziyade gerçekten dönemin mafya babası gibi hissettiriyor. Lamorne Morris ve Li Jun Li ikilisinin de hakkını teslim ettikten sonra en sevdiğim bir diğer karakteri de söylemem lazım: Janet Ruiz rolünde Karen Rodriguez. Dizideki yan roller arasında en geri planda kalan karakter olmasına rağmen diziye kattığı hava beni çok eğlendirdi.
Her karakterin arkasındaki hikâyeyi bilmek, izlerken karakterlerle bağ kurmayı ve hikâyenin derinleşmesini sağlıyor. Bence bunu da hiçbir aksaklık olmadan başarmışlar.
Spider-Noir: 1930’ların Dedektif Spider’ı
Başarılı Bir Dedektiflik Hikâyesi
Polisiye türünün en zor taraflarından biri, sezon uzadıkça hikâyenin dağılması ve temponun düşmesidir. Spider-Noir’ı başarılı kılan etkenlerden biri de buna izin verilmemiş olması. Ortalama 45 dakikadan oluşan 8 bölüm boyunca tempo başladığı gibi devam ediyor. Yaratılan gizem ise her bölümde yavaş yavaş çözülüyor. Dizinin yavaşladığını söyleyebileceğimiz birkaç nokta, Reilly’nin iç dünyasını anlamamızı sağlayan sahneler olduğundan bunu olumsuz bir durum olarak değerlendirmiyorum.
Dedektiflik hikâyesi izletmeyi amaçlayan dizilerin dövüş sahnelerine odaklanması kişisel olarak sevmediğim bir durum. Örneğin son izlediğimiz Young Sherlock dizisi bir dedektiflik hikâyesinden ziyade aksiyon dizisi gibiydi. Burada ise süper kahraman dizisi olmasına rağmen aksiyon ikinci planda kalıyor. Dizinin patlamalar ve dövüşler yerine dedektiflik hikâyesine ve karakterler arasındaki diyaloglara odaklanması beni memnun etti.
Genel Değerlendirme
Spider-Noir, vaat ettiği her şeyi gerçekleştiren ve izleyicilere harika bir dedektiflik hikâyesi sunan başarılı bir dizi. Gereksiz dram veya aksiyon yok; her şey olması gerektiği kadar. Nicolas Cage ise dizinin bonusu. Onun The Spider olarak hayatımıza girmesinden dolayı çok şanslıyız. Renkli, büyük aksiyonlu süper kahraman yapımlarından yorulduysanız bu dizi tam size göre.
Kendinize iyi bakın!
