Mutluyuz mu?: Beklentinize Bağlı
Mutluyuz Mu? izlerken ilk andan itibaren konunun nereye gideceğini az çok tahmin ettim. Hikâye, boşanmış bir anne babanın, kızlarının isteği üzerine ailecek bir tatile çıkmalarıyla başlıyor. Tatil boyunca hem eski defterler açılıyor hem de yeniden yakınlaşmalar başlıyor. Aile olmanın sınırları, geçmişte söylenmemiş sözler, yarım kalmış duygular… Film bunları biraz mizah, biraz duygusallıkla anlatmaya çalışıyor. Konu olarak çok yeni bir şey söylemiyor ama sade yapısıyla kendini izletiyor. Fakat baştan söylemem gerek: izlediğimde keyifli anlar yaşasam da bu filmi tekrar izler miyim derseniz cevabım hayır olur.
Başrol Uyumu: İbrahim Büyükak ve Yasemin Sakallıoğlu
Başrollerde İbrahim Büyükak ve Yasemin Sakallıoğlu var. İkisini de ekran yüzü olarak ayrı ayrı seviyorum. Bu filmde bir araya gelmeleri bence güzel bir tercih olmuş. Enerjileri uyumlu, bazı sahnelerde gerçekten ekran çifti havası verdiler. İbrahim Büyükak’ın o alıştığımız espri tarzı bu filmde de yerini bulmuş. Yasemin Sakallıoğlu ise hem komediye hem duygusal sahnelere yumuşak geçiş yapabilmiş. Oyuncuları izlerken sıkılmadım, tam tersine bazı sahnelerde sırf onların diyaloğunu izlemek keyifliydi.
Mutluyuz mu?: Beklentinize Bağlı
Ama sadece başroller değil, yan karakterler de bence bu filmde önemli bir rol oynuyor. Özellikle İlker Aksum, filme gerçekten tat katan bir karakter olmuş. Her sahneye girdiğinde enerjiyi değiştirdiğini hissettim. Doğallığı, tepkileri ve yer yer abartılı tavırları sayesinde filmi taşıyan yan rollerden biri hâline gelmiş. Onun olduğu sahneler, diğer durağan sahnelerin arasında nefes aldıran anlar gibiydi. Mizahı hem karakterin doğasından hem de oyunculuğundan geldiği için izlemek keyifliydi.
Ama öte yandan bazı yan karakterleri gerçekten gereksiz buldum. Ne hikâyeye anlamlı bir katkı sağladılar ne de tempo açısından bir şey kattılar. Sırf boşluğu doldurmak ya da mizah dozu eklemek için yerleştirilmiş gibi duran karakterler vardı ve bu da bazı sahneleri uzatılmış hissettirdi. Özellikle tatil ortamında geçen yan hikâyelerden bazıları çok tanıdıktı ve açıkçası filme ekstra bir değer katmadı. Keşke senaryo bu yan karakterleri biraz daha özenli kullansaydı. O zaman genel tempo daha dengeli olabilirdi.
Mutluyuz mu? (2026): Ferhat (İbrahim Büyükak) & Aslı (Yasemin Sakallıoğlu)
Senaryo ve Kurgu: Sinema Hissiyatı Yeterli mi?
Gelelim işin eleştirel tarafına. Film hızlı akıyor, evet, ama bu hız bazen yüzeysel hissettirdi. Bazı sahneler o kadar çabuk geçiyor ki duyguyu tam hissedemeden başka bir şeye geçiyoruz. Olayların çoğu oldukça tahmin edilebilir ilerledi. Ortalara geldiğimde finalin nasıl biteceğini aşağı yukarı tahmin etmiştim. Bu da filmi izlerken beni şaşırtacak bir yer bırakmadı. Bazı sahneler gerçekten eğlenceliydi ama bazı yerlerde “daha önce izledim” hissi ağır bastı. Hatta bazı geçişler bana televizyon filmi havası verdi. O sinema salonu etkisini çok fazla hissettiremedi diyebilirim.
Filmin sonunda kafamda netleşen düşünce şu oldu: Mutluyuz mu? seyirciyi ne tam güldürebilen ne de tam anlamıyla duygusal olarak yakalayabilen bir film. Eğlenceli anları var ama bu anlar zaman zaman yüzeyde kalıyor. Özellikle aile içi iletişim gibi önemli bir temayı ele almasına rağmen bu konuyu derinleştirmek yerine esprilerle geçiştirmeyi tercih etmiş. Dramla komedi arasında bir denge kurmaya çalışmış ama bu denge bazen kaybolmuş gibi hissettirdi. Daha özgün bir senaryo ve biraz daha risk alan bir anlatımla çok daha etkileyici olabilirdi. Yine de İbrahim Büyükak ve Yasemin Sakallıoğlu’nun doğal enerjisi filmi izlenebilir kılan en güçlü yanlardan biri. Özellikle gündelik aile dinamiklerine dair esprileriyle yer yer kendimizi bulmamız mümkün. Fazla beklentiye girmezseniz keyif alabilirsiniz ama yer yer klişelere takılmaya da hazır olun.
